Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/4742 K.2013/600

1- Sanık Mehmet hakkında "mağdurlar Fatih ve Zafer'e yönelik kasten yaralama" suçlarından verilen adli para cezaları hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305. maddesi gereğince miktarları itibariyle kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ahmet'in mağdur Zafer'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, meşru savunmada yasal sınırın aşılmasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur Zafer'e ait rapor, film ve grafiler ile tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, mağdurdaki yaraların niteliği,

batına nafiz olup olmadığı, her bir kesinin iç organlarda yaralanma oluşturup oluşturmadığı, yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı konusunda rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı şekilde üst sınırdan ceza tayini,