Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/5091 K.2013/545

TÜRK MİLLETİ ADINA

1a-Sanığın, mağdur ...'ı, bıçakla batın sol üst kadran ve sol arkus kosta bölgesinden isabetle mide perforasyonuna, difragmada, dudenumda, ince bağırsakta ve vena kavada yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak üst sınara yakın bir ceza yerine 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b-Mağdurlar ..., ... ve ...'nın birlikte sanığa saldırarak, sağ el 1. parmakta yüzeyel kesiye, üst dudakta hafif sıyrığa neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları anlaşılmakla, mağdurlardan kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki eylemin niteliği, dahavahim olayların varlığı dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle ¼'den ¾ oranına göre indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada makul bir oranda indirim yerine ¾ oranında indirim yapılması,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'yı kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

a-Sanığın, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'yı kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile ilgili olarak.

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında 53. Madde ile yapılan uygulamanın bulunduğu bölümdeki "TCK.nun 53/1-c maddesindeki güvenlik tedbirinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "kendi alt soyu yönünden" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b-Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

aa-Sanığın, mağduru kavga sırasında hedef gözetmeksizin rastgele salladığı bıçak darbeleri sonucu batın, sağ göğüs ve sağ el bölgesinden yaraladığı, batın bölgesindeki yaranın yaşamsal tehlikeye neden olup, iç organ yaralanması yapmadığı, göğüs ve sağ el bölgesindeki yaralanmaların ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, eylemine devam etme imkanı varken kendiliğinden son verdiği olayda; yaraların niteliği ve olayın oluşu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığı anlaşıldığı halde; kasten silahla yaralama suçundan, ancak 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi dikkate alınarak, temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

bb-Kabule göre;18.10.1989 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 6/b maddesine göre çocuk sayılan mağduru öldürmeye teşebbüs eden sanık hakkında temel cezanın, kasten insan öldürme suçunun nitelikli hallerini düzenleyen TCK.nun 82/l-e maddesiyle tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK.nun 81/1.maddesiyle hüküm kurulması,

c-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

d-Adli emanet numarasının hüküm fıkrasında 2006/130 yerine 2006/330 olarak yazılması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 28/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.