KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/5079 E., 2010/1607 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2010
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmekten, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar ile suç delillerini gizlemekten sanık ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/10/2008 gün ve 121/134 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar sanıklar ... ve ... müdafiileri ile müdahil vekili tarafından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıkların cezalarının miktarı itibariyle duruşmasız, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Katılan sanık ... vekilinin 30/10/2008 tarihli temyiz dilekçesinin sadece sanık sıfatı ile verilmiş olduğu, verilen hükmü katılan sıfatı ile yasal süresinden sonra 19/11/2008 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan sıfatına yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten insan öldürme, öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'nın kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'in suç delillerini gizleme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı beyanında,
suç vasfına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 25.maddesinin uygulanması gerektiğine, mağdura karşı suç vasfının yaralama olduğuna vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin, sanık hakkında
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/5079, K. 2010/1607, 17 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama