Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/5277 K.2012/7519

2-Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'i öldürmeye teşebbüsten elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraat kararları verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

sanık ... müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, teşdiden ceza verilmemesi gerektiğine, katılan vekilinin beraat eden sanıklar hakkında mahkumiyete hükmedilmesi, mahkum olan sanık hakkında ise haksız tahrik nedeniyle indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanıklar ... ve ...'nin mağduru öldürmeye teşebbüs suçundan beraatlerine ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 2-Sanık ... hakkında mağduru öldürmeye teşebbüsten kurulan hükmün incelenmesinde, mağdurda, balta ile yaralama sonucu sol oksipitalde 5 cm'lik kemiğe nafiz, sağ periatalde 4 cm'lik cilt altına nafiz ve sol oksipitalde 5 cm'lik cilt altına nafiz olmak üzere toplam üç adet künt travmatik yara meydana getirildiği, yaralanmalara bağlı olarak sol postperietal kemikte bulunan 4x6,5 cm'lik defektinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine, sağ temporal kemikte .../...

bulunan 5,5x4,5 cm'lik kraniektomi defektinin ise duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, lezyonlar birlikte değerlendirildiğinde adli tıp uygulamalarına göre defektlerin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğunun anlaşılması karşısında;

Kasten yaralamanın kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olması ve bu suçun silahla işlenmesi halinde öngörülen hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren nedenlerin bulunması halinde bu cezanın üst sınırının on iki yıl on sekiz aya kadar ulaşabileceği (TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son); on iki yıl on sekiz ay hapis cezasının, kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın üst sınırı olduğu, anılan sekiz yıl hapis cezasının bu cezanın yarısından (altı yıl dokuz aydan) fazla olduğu;

kasten öldürmeye teşebbüs suçu için öngörülen cezanın, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, dokuz yıldan on beş yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği (TCK.nun 35/2); anılan suçlar arasında hiyerarşik bir denge (önem sırası, daha ağır bir ceza ile cezalandırılmayı gerektirme hali) bulunduğu; uygulamada birliğin sağlanması için, bu dengenin korunması gerektiği, 35. maddenin uygulanmasında esas alınması gereken tek "ölçüt" ün "meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı" olduğu.

35. Madde uyarınca cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesinde yargıca takdir hakkı tanınmış ise de, takdirde yanılgı bulunup bulunmadığını denetleme yetkisinin uygulamada birliği sağlamakla görevli Yargıtay'a ait olduğu; "tehlike" sözcüğünün, büyük bir zarara ya da yok olmaya yol açabilecek bir durum ya da şey olarak, "zarar" sözcüğünün, bir şeyin, bir olayın yol açtığı kötü sonuç olarak, "hayati tehlike" kavramının, yaralama ile başlayan ve ölüme yol açabilen, tedavisi ile düzelse bile kişiyi ölüme yaklaştırmış olan tablo olarak tanımlandığı hususları gözönünde tutularak somut olaya bakıldığında.

35. Madde uyarınca, meydana gelen zararın ağırlığına göre, cezanın üst sınırdan tayini gerektiği anlaşıldığı halde on iki yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,