KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/5493 E., 2012/1376 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten insan öldürme, suç delillerini gizleme
- Hüküm
- 1) Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29, 62, 58/2-6, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63.maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2) Sanık ... için; suç delillerini gizlemekten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ...'in suç delillerini gizleme suçu yönünden;
CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine, bu hususta mahallinde gereğinin yerine getirilebilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE) karar verilmiştir.
2-Sanık ...'in kasten insan öldürme suçu yönünden;
Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanık ... cezaevinden gönderdiği 15.03.2006 tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilerek, katılan vekilinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitetik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, sanıkların eylemi birlikte gerçekleştirdiklerine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/5493, K. 2012/1376, 5 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama