Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/5508 K.2010/614

... Kesenci, ..., ..., ... ile ...'yı taammüden öldürmekten, ...'yı da öldürmeye teşebbüsten sanıklar ..., ..., ..., izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar ile ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/02/2009 gün ve 1287/27 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde cezaların içtimaı ile ilgili bir uygulama bulunmadığından, tebliğnamedeki “içtimanın hatalı yapıldığı” gerekçesiyle bozmaya ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerle ilgili olarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerekirken, verilmemiş ise de, bu hususta infaz sırasında karar alınması mümkün görülmüş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihi olan 30.09.2001 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. Maddeleri uyarınca öngörülen 7 yıl 6 aylık dava genel zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin bozulmasına, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesine dayanılarak, açılan davanın ZAMANAŞIMI NEDENİYLE ORTADAN KALDIRILMASINA,

4-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında adam öldürme ve adam öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)CMUK.nun 322. maddesine dayanılarak;

Sanık ... hakkında mağdur ...'yı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili olarak, 5237 sayılı Yasanın 31/3.maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken, 26.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki düzenlemeye göre, aynı madde uyarınca verilecek cezanın 8 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde 9 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığa sonuç olarak verilen 9 yıl hapis cezasının, 31/3.maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezasına indirilmek suretiyle DÜZELTİLEREK, sanık ... hakkında ..., Delal, ..., ... ve Emrah'ı öldürme, Savaş'ı öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)Sanıklar ... ve ... hakkında adam öldürme ve adam öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden diğer temyiz itirazlarına gelince;

Adam öldürme suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak,Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezasının belirlenmesi,

765 TCK.nun uygulanması suretiyle belirlenecek ceza miktarı ile 5237 sayılı Yasanın uygulanması suretiyle belirlenecek ceza miktarının aynı olması halinde de, 5237 sayılı yasanın 53. maddesinin, 765 sayılı Yasanın 31. maddesine göre daha lehe olması nedeniyle, 5237 sayılı yasanın 82/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK’nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmeksizin 765 sayılı Yasa ile yazılı şekilde hüküm kurulması,