Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/5519 K.2010/4387

F.. D..'ı müstakil faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmekten ve konut dokunulmazlığını bozmaktan sanıklar M.. G.. ile M.. G.., işbu suça yardımdan sanıklar Ö.. B.. ile O.. G..'ün bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Mehmet ile Mustafa'nın hükümlülüklerine, Ömer ile Osman'ın beraatlerine ilişkin (ŞANLIURFA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/12/2008 gün ve 89/322 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş, sanıklar Mustafa ve Mehmet duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanıklar Mustafa ve Mehmet hakkında hükmolunan ceza süreleri dikkate alınarak sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2) Sanık Ömer hakkında beraat kararı verildiği, sanık müdafiinin kararı temyiz ettiği, temyizin gerekçeye yönelik de olmadığı anlaşılmakla, temyizde hukuki yararı bulunmayan sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

sanıklar Mehmet, Mustafa ve Osman’ın maktul Faik’e yönelik kasten öldürme ve bir çok kimseler tarafından mesken masuniyetini ihlal suçlarından yargılanıp, aynı suçlardan sanıklar Mehmet ve Mustafa hakkında 765 sayılı TCK.nun 448,463,51/2,193/2.maddelerinin müştereken, sanık Osman hakkında ise kasten öldürme suçundan beraat, mesken masuniyetinin ihlali suçundan ise 765 sayılı TCK.nun 193/2.maddesinin uygulanması ve sanıklarıninkara yönelen savunmaları karşısında, sanıkların aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların başka müdafiiler tarafından savunulmalarının sağlanması gerektiği düşünülmeyerek,

her üç sanığın da aynı müdafii ile temsil ettirilerek kamu davasının yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38.maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,