KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/596 E., 2013/700 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
1-Sanık ... hakkında, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen 200 YTL adli para cezası ile mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'e verilen 1.320 TL ile sanık ... hakkında verilen 1.100 TL adli para cezalarının CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca 2.000 YTL'den aşağı olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hükümlere yönelik mağdur-katılan ... vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
2-Sanıklar ...ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen 1.500 ve 1200 TL adli para cezasına hükmedilmiş ise de mağdur-katılan vekilinin suçun niteliğine yönelik temyizi üzerine inceleme yapılmıştır.
3-Sanık ... hakkında hakaret, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, yaralama suçundan eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verildiği, hakaret ve mala zarar verme suçlarından verilmiş tefrik kararı bulunmadığı
anlaşıldığından, yerleşmiş uygulamaya göre mala zarar verme ve hakaret suçlarından açılan davaların da, yaralama suçundan verilen görevsizlik kararına bağlı olarak Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden, tebliğnamedeki hakaret suçundan görevsizlik kararı verilmediğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
4-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların mağdur-katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş, sanık ... hakkında mağdur-katılan ...'e yönelik hakaret suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/596, K. 2013/700, 30 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama