KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/6365 E., 2013/1547 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Öldürülen
- ...
- Suç
- Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- 1- Sanık ... için; TCK.nun (86/1-3-e,53,58/6-7-8), (86/2-3-e,53,58/6-7-8), (265/1-4,53,58/6-7-8), 54,63; 6136 sayılı Kanunun 13/1.maddesi uyarınca; (1 yıl 6 ay hapis cezası), (1 yıl 6 ay hapis cezası), (1 yıl hapis ve 900.- TL adli para cezası), (6 ay hapis cezası
Karar Metni
504 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
2- Sanık ... için; Meşru müdafaa sınırlarının aşılması suretiyle öldürme suçundan TCK.nun 25.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Maktulden katılan ... vekilinin, sanık ...'nın mağdurlar ..., ...'a yönelik yaralama ve mağdurlar ... ve ...'e görevi yaptırmamak için direnme suçlarından dolayı açılan davaya katılma ve kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, bu suçlara ilişkin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2-a) Sanık ...'nın mağdur ...'i etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek, mağdur ...'ı etkisi basit bir tıbbi müdahale ile .../...
giderilemeyecek şekilde yaraladığı ve bu suçlardan yaralanmaların niteliğine göre hüküm kurulduğu halde gerekçede, sanığın eylemleri nedeni ile TCK.nun 87.maddesinin de uygulandığının yazılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, b) Mahkemenin mağdurlar ve bir kısım tanıklar için gerçeğe aykırı beyanları nedeni ile Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunulması yönünde gerekçe bölümünde değerlendirme yapmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz edenlerin sıfatı da dikkate alındığında, hüküm fıkrasında değerlendirme yapılmadığı gerekçesi ile bozma isteyen tebliğnamadeki düşünce benimsenmemiştir.
3- Toplanan deliller karar verinde incelenip, sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübuta kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in eylemini meşru savunma sınırları içinde işlediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılan ... vekilinin bir sebebe dayanmayan, yerel "Cumhuriyet Savcısının sanık ...'nın görevli polis memurlarına karşı eyleminde suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... 'ı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm yönünden;
Sanık ... hakkında TCK.nun 25/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın yanında, sanığın beraatine de hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediği, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği görülmekle;
CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Hüküm fıkrasının 1. paragrafına "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere, "...CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca sanığın beraatine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
.../...
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 gün ve 2009/9-259-2010/47 sayılı kararı uyarınca, sanığın, suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları görevini ifa eden birden çok kamu görevlisine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle, zincirleme suçun koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 43/2.maddesiyle cezanın artırılması gerektiğinin düşünülmemesi,
...
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/6365, K. 2013/1547, 27 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama