KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/6784 E., 2010/7078 K.·Tebliğname : 1-B/2009/134553
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2010
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
...'yı kasten öldürmekten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/12/2008 gün ve 417/329 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a)Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun tekerrüre ilişkin hükümlerinin uygulanmaması,
b)Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulün arkadaşı olan sanık ile tartıştığı sırada sanığa hakaret ederek basit etkili eylemde bulunduğu, haksız tahrik niteliğindeki bu davranışları nedeniyle, sanığın maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda, haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması doğru ise de, maktulden kaynaklanan haksız eylemin niteliği ve daha vahim olaylar dikkate alındığında, haksız tahrikten dolayı 12 ila 18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca uygulama yapıldığı sırada, üst sınıra yaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi,
c)5320 sayılı Yasanın 13/1.maddesi nedeniyle baro tarafından atanan müdafiiye ödenecek ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru
.../...
TEBLİĞNAME : 1-B/2009/134553
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/6784, K. 2010/7078, 1 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama