Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/7290 K.2010/4174

M.. D..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık E.. Ö..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/11/2008 gün ve 240/141 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Yaralamaya teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararlarını temyiz etmesinde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b)5320 Sayılı Kanunun 4/2. maddesi uyarınca sanığın 13.05.2005 tarihinde talimat yoluyla Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından savunmasının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususa yönelen (4) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

c)06.11.2008 olan karar tarihinin gerekçeli karar başlığında 06.11.2003 olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir,

2-a)Sanığa iddianame yerine geçen görevsizlik kararı okunmadan, okunmuşsa da tutanağa geçirilmeden sorgusu yapılarak yasal savunma hakkının kısıtlanması suretiyle CMUK.nun 226 (5271 Sayılı CMK.nun 191/3-b) maddesine aykırı davranılması,

b)Hüküm fıkrasında kararın oy çokluğuyla verildiği belirtilmiş olmasına rağmen, hangi hakimin hangi gerekçeyle hükme muhalif kaldığının karar yerinde açıkça gösterilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 232. maddesine muhalefet edilmesi,

c)Hüküm fıkrasında tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçunda 765 Sayılı TCK. hükümlerinin sanık lehine olduğu belirtildiği halde, 5237 Sayılı TCK. hükümleri ile uygulama yapılmak suretiyle hükmün karıştırılması,