Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8453 K.2013/1094

1-Sanık Hüseyin hakkında mağdur Derya'yı kasten yaralama suçundan hükmedilen 2.000 TL adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu suça yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Katılan Hüseyin vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, yetkisi olmadığından CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Derya'nın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Hüseyin'in eksik incelemeye, tahrikte indirim oranına, katılan Hüseyin vekilinin eksik incelemeye, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına ve aksi ispatlanamayan sanık savunmasına göre; sanık Derya ile mağdur Hüseyin'in aynı evde birlikte yaşadıkları, bu beraberliklerinden müşterek iki çocuklarının bulunduğu, mağdurun çalışmaması, sık sık alkol alıp evde huzursuzluk çıkarmasından dolayı uzun süredir aralarında problemlerin yaşandığı, olay günü 04:00 sıralarında eve alkollü şekilde gelen mağdurun, sanığın ailesinin kendisine hediye içki vermemesi ve ailevi nedenlerle sanıkla tartışmaya başladığı, mağdurun sanığa sinkaflı küfürler ettiği, yumruklarla ve bira şişesi ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı,

akabinde eline aldığı ekmek bıçağı ile sanığın üzerine yürüyerek öldürmekle tehdit ettiği, sanığın odaya kaçarak mağdurun içeri girmesini engellemesine rağmen mağdurun zorla odaya girdiği, sanığın mağduru itmesi üzerine mağdurun elindeki bıçağın yere düştüğü, bıçağı alan mağdurun sanığı vücudunun değişik bölgelerinden yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

sanığın hayatına yönelen ve devam eden haksız bir saldırıyı, o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu ile eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği ve meşru savunmada sınırını aşmadığı anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve 5271 sayılı CMK.nun 223.maddeleri uyarınca "Ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine" karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,