Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8761 K.2012/349

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. S..'nın kasten babasını öldürme suçunun sübutunun kabulünde isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Sanığın yargılamaya konu suç nedeniyle, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi tarafından muayene ve müşahadesi sonucu düzenlenen 05.10.2007 tarih ve 595 sayılı raporunda, "ceza ehliyetini etkileyecek veya ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilmediği, suç tarihinde, suçunu takip eden günlerde de herhangi bir akli arıza içinde olduğuna delalet edecek tıbbi bulgu ve belgeye rastlanmadığı, ceza ehliyetinin tam olduğunun" belirtildiği,

Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 08.09.2008 tarihli ve 3334 sayılı raporunda, "yapılan muayeneleri sonucunda cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan şizofreni denilen akıl hastalığının saptanarak, sanığın 30.09.2006 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun olmadığının" belirtildiği anlaşılmakla; sanık hakkında düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunduğu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek,

Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK.nun 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,