KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/8801 E., 2010/4418 K.·Tebliğname : 1-B/2009/186687
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2010
- Mahkemesi
- (BAKIRKÖY) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 21/10/2008 - 233/326
- Suç
- Adam Öldürme
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
N.. A.. ile A.. A..'ı kasten yaralamaktan sanıklar K.. B.., M.. A.. ve E.. K.., O.. İ..'yı kasten yaralamaktan adı geçen sanık E.. K.., O.İ.'yı yaralamaktan adları geçen sanıklar Kemal ile Muharrem'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, Kemal, Muharrem ile Erhan'ın Adnan'ı yaralamaktan beraatlerine ilişkin (BAKIRKÖY) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/10/2008 233/326 gün ve sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1)Katılan Nedim vekiline 16.06.2009 tarihinde tebliğ edilen hükmün, katılan vekili tarafından yasal süreden sonra 24.06.2009 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz isteminin, CMUK.nun 310 ve 317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.
2)Sanıklar Erhan, Kemal ve Muharrem müdafiinin temyiz isteminin kapsamına göre, sanıkların mağdur Nedim’i kasten silahla yaralama ve sanık Erhan’ın mağdur Oktay’ı kasten silahla yaralama suçlarına hasren yapılan temyiz incelemesinde;
Mağdur Nedim’i kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükümle ilgili olarak; Aynı mağdura karşı aynı eylemden yargılanıp mahkum olan sanıklar Erhan, Kemal ve Muharrem arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38. maddesi ve Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, CMK’nun 152. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/8801, K. 2010/4418, 14 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama