KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/8966 E., 2010/7569 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2010
- Tebliğname
- 1-B/09/214790
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
...'ı kasten öldürmekten, ... ... da bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak maksadıyla öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.04.2009 gün ve 362/220 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı TCK.nun 68-77. maddelerindeki ilkelere göre hürriyeti bağlayıcı cezaların toplanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu hususta infaz aşamasında karar verilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
2-A) Sanık ... hakkında insan öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın insan öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;
Sanık ...’ın üzerine atılı suçun 765 sayılı TCK 456/2, 457/1 maddeleri kapsamında kaldığı, suç tarihi olan Aralık 2002 tarihinden itibaren
TEBLİĞNAME : 1-B/09/214790
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/8966, K. 2010/7569, 29 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama