Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8993 K.2013/1600

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, eşi mağdurenin batın, sol diz, sol uyluk, sağ ve sol kalça bölgelerine bıçakla vurarak yaraladığı, mağduredeki yaralanmalardan yalnızca bir adedinin batına nafiz olup, herhangi bir iç organ yaralanmasına neden olmaksızın omentum kesisi ve batın içi kanama nedeniyle yaşamsal tehlikeye yol açtığı olayda; mağduredeki yalnızca bir adet yaranın hayati öneme haiz bölgede bulunup diğer yaralanmaların kalça ve uyluk bölgelerinde olması, engel bir durum olmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla eksik incelemeye yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, teşdit uygulamasına, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, vesaireye Cumhuriyet Savcısının suç vasfına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.