Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/9191 K.2013/1002

1-a- Sanıklar ...,... 'ın birbirlerini suçlamadıkları gibi hükmün sanıkların savunmaları dışındaki delillere dayandırılmış olduğunun anlaşılması karşısında, her iki sanığın ortak avukatla, temsil edilmiş olmalarında,

b- Oluşa, dosya içeriğine ve gerekçeye göre; sanık ...'ın eyleminin sübutu ile "bilinçli taksir ile ölüme neden olma" suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde, isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanıklar ...,... arasında menfaat çatışması bulunduğu ve sanık ...'ın mahkumiyetine yeterli somut ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile bozma öneren düşünceler benimsenmemiştir,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ...,...'ın bilinçli taksirle ölüme neden olma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, TCK'nun 22/4, maddesinin uygulanması gerektiğine, vesaireye;sanıklar ...,... müdafiinin sübuta, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin suç vasfına, vesairiye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 13/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.