KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/9232 E., 2010/768 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2010
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Adam öldürmek, yaralama ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29,62,456/4,51/1,59,6136 sayılı Kanunun 13/1,59.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/03/2008 gün ve 58/38 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Tebliğnamenin değerlendirilmesinde;
Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59/2, 31, 33, 456/4, 51/1, 59/2 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, Tokat Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 07.06.2005 gün ve 98/2 sayılı ek karar ile uyarlama yapıldığı, verilen ek kararın karar başlığında 03.05.2005 tarihi yazılmasına rağmen hükmün sonuna 07.06.2005 tarihinin yazıldığı,
bu tarihe daha sonra el yazısı ile düzeltilse dahi düzeltmenin yanında onay veya imza olmadığından itibar edilemeyeceği, 07.06.2005 tarihinde verilen bu kararın Dairemizin 23.02.2007 tarihli, 2006/8107 esas, 2007/670 karar sayılı ilamı ile “duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gereği” ile bozulduğu,
yerel mahkeme tarafından bozmaya uyularak verilen 03.03.2008 tarihli hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nda sırasında beklerken, daha önce Dairemiz tarafından bozma ilamına konu olan 07.06.2005 tarihli ve 98/2 sayılı ek karar ile ilgili tanzim edilen tebliğname üzerine Dairemizin 10.03.2009 tarihli 2008/10758 esas, 2009/1179 karar sayılı ilamı ile bozma kararı verildiği, Dairemiz tarafından
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/9232, K. 2010/768, 10 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama