Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/942 K.2010/5043

A.. M..'i kasten yaralamaktan sanıklar M.. Ç.. ve O.. Ç..'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: M.Ş.in hükümlülüğüne, Osman'a 5237 sayılı TCK.nun 32,57/1.maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (SİİRT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/03/2008 gün ve 10/111 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birinin savunmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

Sanık M.Ş.. savunmalarında suçu inkar ederek kavgada kardeşi sanık Osman’ın bulunduğunu beyan etmesi ve sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde iki aile arasında çıkan kavgada kimin kime vurduğunun tespit edilemediğini belirtmeleri karşısında, getirtilen nüfus kayıtlarından kardeş oldukları da anlaşılan sanıkların ayrı ayrı müdafiler tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyerek, sanıklar M.Ş.. ve Osman’ın aynı müdafiler ile temsil ettirilerek kamu davasının yürütülüp sonuçlandırılması ve böylece CMK’nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/b maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;