KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/95 E., 2011/406 K.·Tebliğname : 1-B/2008/229032
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2011
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
...'ı kasten öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/05/2008 gün ve 234/103 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Tayin olunan cezası re'sen temyize tabi olmayan sanık ...'ın 12/04/2010 tarihli dilekçeyle aldığı cezanın onanmasını talep ettiği görülmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca talebi temyizden vazgeçme olarak kabul edilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç vasfına, tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Vekalet ücretinin kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar yerine "katılan" lehine hükmolunduğu görüldüğünden, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, "katılan kendini vekille temsil ettiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.100,00.TL maktu avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesi" ibaresi hükümden çıkartılarak,
.../...
TEBLİĞNAME : 1-B/2008/229032
...
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/95, K. 2011/406, 3 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama