Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/9603 K.2010/6787

...'ı kasten öldürmekten, ...'i olası kastla, ...'yı kasten, ...'yı bıçakla yaralamaktan, ...'yı kasten yaralamaya teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (GAZİANTEP) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2009 gün ve 133/51 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya içeriğine göre, maktulün sanığın başka bir kadınla ilişkisine yönelik dedikodu yapıp olayı yaydığına dair herhangi bir delil olmadığı, başkaca da maktulden sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde, haksız tahrik hükmü uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-A) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten adam öldürme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve eleştiri şartıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikte indirim miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de incelemeye tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanığın mağdurlar ..., ... ve ...'yi kasten silahla yaralama suçları yönünden;

Mağdurların yaralanmalarıyla ilgili olarak Gaziantep Devlet Hastanesinden aldırılan yetersiz ve çelişkili raporlar esas alınarak karar verildiği, bu kapsamda;

a) Mağdur ...’in yarasının, geçici raporda ateşli silah yarası olduğu belirtilmesine karşın, kesin raporda künt travmatik yara olarak tarif edildiği,

b) Mağdur ...’e ait geçici raporda dört adet ateşli silah yarasının olduğu belirtildiği ancak kesin raporda yaraların adedi ve niteliklerinin ayrı ayrı belirtilmediği,

c) Mağdur ...' nin yaralanmasında, “duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması” gerekçesiyle sanık hakkında TCK.nun 87/1-a maddesince uygulama yapıldığı oysa kesin raporda bu hususun açıkça belirtilmeden “sağ kolda fazla uzuv zaafiyeti oluşmuştur” şeklinde muğlak bir ibarenin bulunduğu anlaşılmakla,

Yaraların niteliklerinin tespiti bakımından, mağdurlara ait geçici ve kesin raporlar, hasta müşahade ve tedavi evrakları Adli Tıp Kurumuna gönderilerek mevcut yaralanma nedeniyle mağdurlardaki her bir yaranın niteliği ve meydana getirdiği harabiyet belirlendikten sonra;

i.) Büyük damar, sinir ve iç organ yaralanmasına neden olup olmadıkları,

ii.) Göğüs ve batın boşluklarına nafiz olup olmadıkları,

iii.) Duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasının olup olmadığı,

Konularında rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespitinin gerektiği düşünülmeksizin, yazılı şekilde eksik soruşturmayla hüküm kurulması,