Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1558 K.2010/3743

Adam öldürmek suçundan ... ile ... haklarında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1,39,62 maddeleri gereğince hükümlülüklerine dair (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/07/2009 gün ve 190/368 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Hükümlüler ..... ve ... hakkında mağdur ...’yı öldürmeye teşebbüse yardım suçundan 21.12.2006 gün ve 2006/440-523 sayılı kararla verilen 6 yıl 8 ay hapis cezalarının o tarihte temyiz edilmeyerek kesinleştikleri anlaşılmakla sonradan bu suçlardan kurulan hükümler hukuken yok hükmünde sayılmış ve inceleme dışı bırakılmıştır.

b)Hükümlü ...’nin 17.03.2010 tarihli dilekçesi ile dosyanın onanmasına dair istemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğundan, hükümlü müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, temyiz incelemesi, tasarlayarak adam öldürmeye yardım suçu yönünden hükümlü ... müdafiinin temyiz istemi ve ceza miktarı itibariyle re'sen yapılmıştır.

c)Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre;hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK.nun 39 maddesi ile yapılan uygulamada isabetsizlik bulunmadığından, kesinleşen ilk hükümde, 765 Sayılı TCK.nun 65. maddesine göre indirim yapılırken hükümlülerin en lehine hüküm kurulduğu halde, uyarlama sırasında gerekçesi de belirtilmeden 5237 sayılı TCK.nun 39 maddesinin en aleyhe değerlendirilip karşılaştırma ve uygulama yapılarak fazla ceza tayin edildiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.