Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/1784 K.2011/7441

... Kekeç'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar ... Sağlam ile ..., ... ile ... Kekeç'i kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (İSKENDERUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/02/2009 gün ve 312/106 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs, sanık Cengiz hakkında mağdurlar ... ve ...’ı yaralama suçları yönünden açılan davalarda hüküm kurulmamış ise de, mahkemece karar verilmesi mümkün görülmüştür. 2-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.02.2004 gün ve 2003/296 esas ve 2004/27 sayılı kararı uyarınca; kısa kararda yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verildiği, miktar ve dökümün ise gerekçeli kararda belirtilmek suretiyle eksikliğin giderildiği anlaşılmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’ı silahla kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve öldürmeye teşebbüs suçları yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, suç niteliğine vesaireye yönelen,

sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye ilişen, Cumhuriyet Savcısının, sanıklar ... ve ...’a verilen cezalarda haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 30.05.2006 tarih 2006/5-147-149 sayılı kararı uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK.nun lehe kabul edilip uygulandığı hallerde mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanamayacağından, CMUK.nun 322.maddedeki yetkiye dayanılarak,