Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/191 K.2013/2181

2- Sanık ...: a- Katılan-sanık ...'e hakaret suçundan TCK.nun 125/1, 62/1, 52/2.maddeleri uyarınca neticeten 1.500. TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. b- Katılan-sanık ...'e eylemi nedeniyle, TCK.nun 37/1.madde delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-d-son, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. 3- Sanık ...: Katılan-sanık ... Demir'e eylemi nedeniyle, TCK.nun 37/1. delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-d-son, 29/1, 62/1.maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşma talebinin sanıkların cezasının miktarı itibariyle CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Katılan-sanık ... vekilinin yasal süresinde verdiği 17/06/2009 tarihli süre tutum dilekçesi ile hükmü sadece sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süreden sonra katılan sıfatıyla 20/07/2009 tarihinde yaptığı temyiz isteminin,

c) Sanık ...’nin kasten yaralama, sanık ...’in hakaret suçları yönünden; para cezasına ilişkin 16/06/2009 tarihli mahkûmiyet hükümleri CMUK.nun 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

d) Sanıklar ... ve ...’in kasten yaralama suçuyla ilgili olarak; 5320 sayılı Yasanın 13/1.maddesi nedeniyle baro tarafından sanıklara atanan müdafiilere ödenecek ücretin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Sanıklar ... ve ...’in kasten yaralama suçu yönünden; sanıkların fikir ve irade birliği içerisinde eylem üzerinde hakimiyet kurarak ...’yi sol lomber bölgeden dalak rüptürüne ve hayati tehlike geçirilmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladıkları olayda; TCK.nun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, TCK.nun 86/1.maddesinin uygulanması sırasında 1 ila 3 yıl hapis cezası aralığında alt sınırdan makul düzeyde uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin haksız tahrikte indirim oranına, TCK.nun 86/3-e maddesinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiilerinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca yalnızca kendi alt soyları açısından şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin kararda gösterilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün, "Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından,