Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2062 K.2012/2096

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ekrem'in kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiştir, Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve özellikle olayın tek görgü tanığı, aynı zamanda da sanığın dayısının oğlu olan Mehmet'in hazırlık anlatımlarına göre, maktulün kendisiyle görüşmek istememesine kızan sanığın maktule sürekli küfür ettiği, bundan bunalan maktulün, sanığın yaptıklarını arkadaşı olan tanık Mehmet'e anlatmak için olay yeri olan tanık Mehmet'in evinin önüne gittiğinde, sanığı da tanık Hasan'ın arayıp maktulle barıştıracağını söyleyerek çağırması nedeniyle başka bir araçla geldiği,

araçtan iner inmez maktule hakaret edip üzerine yürüyerek kavgaya tutuştukları, tanık Mehmet'in de müdahalesi ile ayrıldıkları, maktulün aracına doğru yöneldiği sırada, sanığın aniden arkasından koşarak maktulün göğüs bölgesine bir kez bıçakla şiddetli şekilde vurup kaçtığı, maktulün ise yaralandıktan sonra tabancasını çıkartıp kaçan sanığın arkasından