Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2143 K.2011/1481

U.. C..'u kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar E.. A.. ile E.. A.., M..A..'ı kasten yaralamaktan adıgeçen sanık E.. A..'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanık E.. A..'nun beraatine ilişkin (BAKIRKÖY) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2009 gün ve 355/131 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar Ercan ve Erkan müdafii taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar hakkında duruşmalı, C.Savcısının temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Cumhuriyet Savcısının görüşüne kısmen aykırı olarak verilen 26.05.2009 tarihli hükmü temyiz ettiği ve temyiz dilekçesinde hakim havalesinin bulunmadığı görülmüş ise de, temyiz dilekçesinin 28.05.2009 tarihinde mahkeme kaşesi ve yazı işleri müdürünün imzası ile temyiz defterinin 2009/79 nolu sırasına kaydedildiği anlaşıldığından, temyiz istemi süresinde kabul edilmiş, temyiz isteminin reddi yönündeki tebliğname düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Sanıklar Enver ve Erkan'ın nüfusa kayıtlı olduğu köyün gerekçeli karar başlığında yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün noksanlık olarak görülmüştür.

3- Sanıklar Ercan ve Erkan'ın maktul Uğur'u kasten öldürme ve mağdur Mehmet'i yaralama suçlarından mahkumiyetlerine, sanık Enver'in maktul Uğur'u kasten öldürme suçundan beraatine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; dosya içeriğinden, tanıklar Ufuk, Onur ve Ahmet'in ilk beyanlarında sanık Enver'de silah olduğunu beyan etmeleri, 12.07.2006 tarihinde sanık Erkan'ın olayda kullandığını beyan ettiği tabanca ile teslim olması, sanık Enver'in savunmalarında sanık Erkan'ın elindeki silahla ateş ettiğini belirtmesi,

sanık Erkan'ın hedef gözetmeden silah sıktığını belirterek savunma yapması, sanık Ercan'ın ise duruşmada "Erkan'ın kendisini cezaevindeyken U..

C..'a ateş ettiğini söylediğini" belirtmesi karşısında, aynı suçtan yargılanan sanıklar Enver, Erkan ve Ercan arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine savunmalarının aynı müdafii tarafından yaptırılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanununun 38 maddelerine aykırı davranılması,

b) Tanıklar M.. A.. , H.. Y.., O.. C..ve A..G..l'ün 14.12.2006 tarihli celsede tanıklıktan ve yeminden çekinme hakları bulunmadığı halde, yeminleri yaptırılmayarak beyanlarının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 54/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ercan ve Erkan müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, öldürme ve yaralama suçlarından verilen hükümlerin bu nedenlerle, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden verilen hükümlerin bağlantı nedeniyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanıklar Erkan ve Ercan'ın tahliye taleplerinin reddine 14.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

14.03.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar E.. A.. ve E.. A.. müdafii Avukat yokluğunda 17.03.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.