KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/2213 E., 2012/8041 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
1-a)Sanıklar hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararı temyizde sanıkların hukuki yararı bulunmadığından ve temyiz kararın gerekçesine de yönelik olmadığından, sanıklar müdafiinin bu suça yönelen temyiz talebinin,
b)Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuna müdahale mümkün olmadığından, müdahil ... vekilinin bu suça yönelen temyiz talebi ile müdahil vekilinin, dosyada taraf sıfatı bulunmayan Şükrü Akyüz adına yaptığı temyiz talebinin,
CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve Mehmet'in tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık
.... ...'nin tehdit ve mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, vasfa, cezaların ertelenmesi gerektiğine ilişen, müdahil vekilinin vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
a)Sanıklar ...,.... ...'nin mağdur ...'i tehdit suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
b)Sanıklar ..., ... ...'nin mala zarar verme suçları ile sanıklar ... ve ...'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden;
Suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri isabetle tayin edilmiş ise de;
Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/2213, K. 2012/8041, 8 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama