KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/2327 E., 2010/6385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2010
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmekten sanık ..., ...'ı yaralamaktan sanıklar ..., ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: ...'ın hükümlülüğüne, adları geçen diğer sanıklar hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 86/2 ve 73 maddeleri ve CMK.nun 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine ilişkin (KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/09/2009 gün ve 318/289 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın adam öldürme, sanıklar ..., ... ve ...'ın yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, sanık ... yönünden takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin hakkında düşme kararı verilen sanıklar ve Nazif yönünden suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yaralama suçlarından şikayet bulunmaması nedeniyle TCK.nun 73 maddesi uyarınca verilen düşme kararının tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;
TCK.nun 81 maddesi uyarınca müebbet hapis cezası verildikten sonra yaşı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 31/3 maddesi uyarınca 14 yıl hapis cezasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, uygulama yeri bulunmayan TCK.nun 31/son maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası tayini yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasında yeralan 5237 sayılı TCK.nun 31/3-son cümlesinin
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/2327, K. 2010/6385, 5 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama