Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2352 K.2013/2207

A) - 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan: Beraat, B) - Tehdit suçundan: TCK.nun 106/2-a,53/1-3 ve 63 maddelerince 2 yıl hapis cezası, 2) - Sanık ... Hakkında: A) - 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan: Beraat, B) - Tehdit suçundan: TCK.nun 106/2-a,53/1-3 ve 63.maddelerince 2 yıl hapis cezası, 3) - Sanık ... Hakkında: Kasten insan öldürme ve bu suça teşebbüs, genel güvenliği tehlikeye sokma ile 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından: Beraat, 4) - Katılan Sanık ... Hakkında: A) - Maktulü yaralama ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından: Beraat, B) - Tehdit suçundan: TCK.nun 106/2-a,53/1-3 ve 63.maddelerince 2 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur-katılan ...'in, sanık ... hakkında maktul ...'ü öldürme, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2- Sanıklar ..., ... ve ...'ün silahla tehdit suçundan mahkumiyetlerine, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten beraatine ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'ün silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, sübuta, sanık hakkında TCK.nun 50, 51,

62 ve CMK.nun 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta ilişen, katılan-sanık ... müdafiinin sanık ...'in suçunun sübut bulmadığına, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak.

TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53.maddenin 3. fıkrasın uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZETİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,