Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2420 K.2013/2353

1-Oluşa, dosya kapsamındaki delillere, mahkemenin gerekçesine göre, suçun hukuki nitelemesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki suçun kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu yönündeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ziyattin'in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrik oranına yönelen, katılan vekilinin sair nedenlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun, yaşamsal tehlike geçirecek ve yaşam fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası içeren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, temel cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlendiği anlaşılmakla, en ağır cezayı gerektiren mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi suçundan 87/1-d maddesi esas alınarak 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29 ve 62. maddeleri uyarınca uygulama yapılmasıyla yetinilmesi ve suçta birden fazla nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezanın üst sınıra yaklaşılarak belirlenmesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden 87/3 maddesiyle artırım yapılması,