KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/2685 E., 2013/2890 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-3, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
1-a)Sanığın mağdur ...'i, sağ el, yüz, kafa saçlı deri, çene alt ve sol supraklavikular bölgede çok sayıda olacak şekilde terzi makası ile yaraladığı, a. v.facialis, a.axillaris kesilerine ve kosta fraktürüne neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,
b)Sanığın kesinleşmiş ve infaz edilmiş mahkumiyetine ilişkin dosya içerisinde mevcut ... 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.10.2002 tarih 2002/627-751 karar sayılı ve 5237 sayılı TCK.nuna göre uyarlaması yapılan mahkumiyetinden aldığı, 1 yıl 6 ay hapis cezasının, 27.07.2007 tarihinde yerine getirildiğinin anlaşılması karşısında, mükerrir sanık hakkında TCK 58.maddesinin uygulanmaması,
Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kastenöldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarınauygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, vasfa, teşebbüs nedeniyle fazla ceza verildiğine, tahrik nedeniyle makul indirim uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/2685, K. 2013/2890, 4 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama