Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3081 K.2011/407

F.. E..'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık A.. D..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/10/2009 gün ve 170/388 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna müdahillik mümkün olmadığından, katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Sanık müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanık Ahmet'in cezaevinden gönderdiği 21/10/2009 havale tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmış olup, müdahil vekilinin temyizi üzerine kasten öldürmeye kalkışma suçundan kurulan hükme özgü yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü sanığın üzerinde yasak silah ile olay yeri olan bara geldiği, bar çalışanlarının kendisini, silahını emanete bırakması gerektiği konusunda uyardıkları, sanığın bunu kabul etmeyerek olay çıkardığı, kendisinin polis olduğunu ve iyi bakılması gerektiğini söylediği, orada bulunanları rahatsız ettiği ve dolayısıyla haksız zeminde hareket ettiği anlaşılmakla, olay yerinde tesadüfen bulunan mağdurdan sanığa yönelik haksız eylem oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, tahrik nedeniyle cezada indirime gidilmesi,