Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3091 K.2012/2659

1- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.1 0.2009 gün ve 2009/1­85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılanan sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanıklar Remzi ve Kenan hakkında kurulan hükümler yönünden,

A) İddianamenin metin kısmında sanıkların eylemleri; "sanık Remzi'nin mağdur Murat'ın ensesine bıçak sapladığı, mağdurun yere düşmesi üzerine Aziz'in ele geçmeyen bir bıçakla Murat'a iki kez vurduğu, Aziz'in kardeşine yardım etmeye kalkışması üzerine sanık Kenan'ın bu kez Aziz'e bıçakla iki kez vurduğu, akabinde Remzi'nin de iki kez bıçakla Aziz'e vurduğu" şeklinde açıklanmış ise de, dosya içeriğinden, mağdurlar Murat ile Aziz'in kardeş oldukları, mağdur Aziz'in kardeşi diğer mağdur Murat'a herhangi bir eyleminin bulunmadığı, nitekim iddianamede Aziz hakkında herhangi bir sevk maddesi düzenlenmediği, sanıklardan herhangi birinin ismi yerine sehven mağdur Aziz'in isminin yazıldığı aşikar olduğu halde, iddianame bu yönden tavzih ettirilmeden sanıklar hakkında hüküm kurulması,

B) Kabule göre de,

Sanıkların her bir mağdura karşı eylemleri, denetime olanak verecek şekilde belirlenip, belirlenen eylemlerine uyan hükümlerle cezalandırılmaları yerine, her iki sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan birlikte hüküm kurulması suretiyle gerekçeyle hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmasıyla CMK' nun 230. maddesine aykırı davranılması,