Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3270 K.2010/5071

E.. Ş..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık M.. P..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (MUĞLA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/02/2008 gün ve 299/41 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin tahrik olduğuna,yasal savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurun babasından olan alacağını istemek üzere mağdurunda ikamet ettiği eve gelen sanığın, mağdur ile görüştükten sonra birlikte olay yerine geldiklerinde bıçakla mağduru yüzünden, kolundan ve sırtından hayati tehlike geçirmeyecek, batından ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayarak önemli bir engel durum bulunmadığı halde eylemine kendiliğinden son verdiği olayda;

Hayati olmayan bölgeleri hedef almasına rağmen hareketli ortamda bir darbenin hayati bölgeye isabet etmesi, öldürme imkanı olduğu ve önemli bir engel sebep bulunmadığı halde sanığın, eylemine kendiliğinden son vermesi, mağdurdaki yaraların yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabul edilemeyeceği, darbe adedi ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, TCK.nun 61.maddesi göz önüne alınarak silahla etkili eylem suçundan alt sınırdan önemli oranda uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilmesi,