Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3282 K.2010/5579

S.. H..'ı kasten birlikte öldürmekten G. G. ile Y.. G..'i ayrı ayrı kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar E.. Y.. ve E.. S.., korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten sanıklar İ.. G.. ve K.. G.., ayrıca izinsiz silah taşımaktan adı geçen sanık K.. G..'nin yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanık Z.. G..'in beraatine ilişkin (ADANA) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/12/2006 gün ve 96/384 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Kararda yasa yolu, süresi ve mercii CMK. nun 232/6.maddesine uygun şekilde gösterilmediğinden sanıklar Zeycan, İnayet ve Kaplan müdafinin temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; sanık Zeycan hakkında verilen kararın niteliğine göre; sanık müdafinin beraat kararını temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından, bu yöndeki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a) Aynı eylemlerden yargılanan ve haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar Ekrem ve Emrah arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafi atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 38 ve CMK’nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

b) Sanık İnayet’in genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçu yönünden;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,