KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/335 E., 2012/2420 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis, TCK.nun 81, 35/2, 62, 53 maddeleri gereğince 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar Metni
233 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- Sanık ... hakkında CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Müdahil-sanık ... vekilinin süresinden sonra yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebi ile yetkisi bulunmadığından müdahiller vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. Maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, müdahil-sanık ...'in kasten insan öldürme ve mağdur-müdahil ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kasten insan öldürme suçu yönünden tahrike ve takdire, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçu yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, müdahil-sanık ...'ın yasal savunma şartları altında müsnet eylemde bulunduğu kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen
hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil-sanık ... müdafiinin gerekçenin yetersiz olduğuna, delillerin takdirinde hata yapıldığına, suç vasfına, tahrik nedeniyle cezada az indirim uygulandığına, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 27. Maddenin tartışılması zorunluluğuna, sanık ...'ın cezalandırılması gerektiğine vesaireye ilişen, müdahiller vekilinin suç vasfına, delillerin takdirinde hata yapıldığına, tahrikin bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/335, K. 2012/2420, 3 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama