Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3453 K.2012/2549

b-Ruhsatsız ateşli silah taşıma suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1,62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 375 Tl apc. 2-Sanık ... a-Müdahil mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs etme suçundan TCK.nun 81/1,35/2,29/1,62/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası. b-Ruhsatsız ateşli silah taşıma suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1,62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası. 3-Sanık ...: Yasak nitelikte mermi bulundurmak suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/4,62/1,50/1-a,52/2 maddeleri uyarınca 500 TL ve 375 TL apc

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık

müdafiinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz talebinin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerde, getirtilen adli sicil kaydı içeriğine göre 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve her iki sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, suç niteliğine, yasal savunmaya, haksız tahrikin derecesine,

sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan ... müdafiinin ... hakkında kurulan hüküm yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, Başkan vekili ...'in sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yasal savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kabule göre de haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer hükümler yönünden ise oybirliği ile 04/04/2012 gününde karar verildi.

KARŞI OY

1.Olay: Katılan sanık ...’in bir araç içinde bulunan ... ve ... ile aracın penceresinden eğilerek birşeyler konuştuğu sırada araç içinden kendisine ateş edildiği, bunun üzerine ani bir refleksle kendisine geriye doğru atarak karşılık verdiği olayda ...’ın yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralanmıştır. Araçtan çıkan ... kaçmakta olan ...’in peşinden üç el ateş etmişse de isabet ettirememiştir. Sanık ...’in TCK.nun 81, 35, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Hukuksal Değerlendirme:

TCK.nun 25. maddesi meşru savunma ve zorunluluk hali başlığı altında hukuka uygunluk nedenleri düzenlenmiştir. Buna göre gerek kendisinin gerekse başkasına ait bir hakka yönelmiş bir saldırıya orantılı bir şekilde defetmek amacıyla işlenen eylemlerden sanığa ceza verilmez.

Bu bağlamda somut olay değerlendirildiğinde:

Sanığın eyleminin kanıtlanması ve niteliğinin belirlenmesinde bir anlaşmazlık yoktur. Anlaşmazlık konusu sanığın meşru savunma koşullarında hareket edip etmediğine ve kabule göre de tahrik altında bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Dosya içeriğine göre, sanık araç içinde bulunan ... ve ...’la konuşurken ...’ın aniden kendisine silahla ateş etmiştir. Sanık ... kendisini geriye atarak bu atışa karşılık vermiş ve ... yaralanmıştır. Bundan sonra atışına devam etmeyerek kaçmaya başlamıştır. Bu sırada araçtan inen ... ise arkasından üç el daha atış yapmıştır. Sanık kaçarak kurtulmuştur. Bu koşullarda meşru savunma durumunda olduğu açıktır. Bu durumda sanığa bu eyleminden dolayı ceza verilmemesi gerekirdi.

Kabule göre de, sanığın araç içerisinde bulanan ... ve ...’a ne dediği kesin olarak belirlenememekle birlikte tahrik oluştursa bile kendisine silahla atış yapıldığı dikkate alındığında tahrik nedeniyle asgari düzeyde indirim yapılması yerinde olmamıştır.