KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/3539 E., 2012/7998 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1- Son oturumda hazır olan sanıklara son söz verilmeyerek, CMK'nın 216/1. maddesine uyulmaması,
2- Sanıkların olaydan on gün kadar önce kavga ettikleri mağdurun oturduğu evin önüne gelerek, ellerindeki av tüfekleri ile mağdurun evine ve evin önündeki arabaya zarar verecek şekilde birden fazla el ateş etmekten ibaret eylemlerinin TCK'nın 106/2a-c madde ve fıkrasına uyan tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanlış hukuki nitelendirme ve yerinde olmayan gerekçe ile anılan yasanın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK'nın 53/1 (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
4- Sanık ... hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/3539, K. 2012/7998, 4 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama