KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/3622 E., 2012/7992 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık ... Morgül'ün hükme yönelik temyiz incelemesinde,
Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... 'ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Üst C.Savcısının temyizine gelince;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :
1-CMK' nın 232/2-c maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması,
2-Müştekinin 30.03.2007 tarihli ifadesinde sanığın kendisini ev telefonundan arayarak tehdit ettiğini iddia etmesine karşın, olayın tek görgü tanığı ...'nın kovuşturma evresinde, bu olayı duymadığını açıklaması karşısında hangi kanıtların esas alınarak hükümlülük kararı verildiğinin gösterilmemesi,
3-Sanığın fiilden sonraki davranışları olumlu değerlendirilerek hakkında TCK' nın 62. maddesi uygulanmasına karşın yargılama süresince gösterdiği pişmanlık ve suç işleme eğilimi nazara alınarak, ileride bir daha suç işleyip işlemeyeceği değerlendirilmeden, yetersiz gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilip çelişkiye yol açılması,
4-Sabıkası olmayan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CMK..nun 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CMK.nun 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuştum İması nın şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/3622, K. 2012/7992, 4 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama