Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3664 K.2012/3730

1-a) Sanık ... hakkında kurulan 18.02.2010 tarihli hüküm, 23.02.2010 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıkça verilen ve hükmün onanmasını isteyen 30.12.2011 ve 27.02.2012 tarihli dilekçeler, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin,

b) Müdahiller vekilinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinde, müdahil ... vekili olarak kararı temyiz ettiği, gerekçeli temyiz dilekçesinde ise müdahil ... adına da kararın temyiz edildiği anlaşılmakla, müdahil ... yönünden süresinden sonra yapılan temyiz talebinin,

CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına, delillerin takdirinde hata yapıldığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan mahkumiyetin 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 62, 52. Maddeleri uyarınca gün para cezasından hükmedilen 80-TL adli para cezası olduğu, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 305.