Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/3971 K.2012/2405

1-Sanık ... hakkında kurulan 10.11.2009 tarihli hüküm, 11.11.2009 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından verilen ve temyiz hakkından vazgeçtiğini bildirilen 22.03.2011 dilekçe, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddi karar verilmiş, temyiz incelemesi katılanın temyizine hasren yapılmıştır.

2-Sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği halde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş olması, TCK.nun 53. maddesinin hükmedilen hapis cezasının yasal sonucu olup, infaz sırasında nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanın haksız tahrik koşularının oluşmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen