Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
1. Ceza Dairesi 2010/4067 E. , 2012/3617 K.
"İçtihat Metni"Tebliğname No : 1 - 2010/138094 MAHKEMESİ : Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO : 16/04/2010, 2010/8 (E) ve 2010/19 (K) SUÇ : Öz babasını kasten öldürme
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin keşif yapılması gerektiği ve bir kısım tanıkların dinlenmediği yönleriyle eksik soruşturmaya ve ağır tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak; Sanığın savunmalarında olay esnasında şuurunu kaybettiğini belirtmesi, müdafiinin ise sanığın psikolojik sorunları olduğunu ve Adli Tıp Kurumundan ceza ehliyetiyle ilgili rapor alınmasını talep etmesi karşısında; sanığın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşehadeye tabi tutulması, suç tarihi itibariyle ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında 4. İhtisas Kurulu'ndan rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Genel Kurulu'nda muayenesi yaptırılarak rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, Ondokuz Mayıs Üniverstesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinden alınan raporla yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/4067, K. 2012/3617, 8 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama