Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4097 K.2010/6546

Ş.. K..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, H.. K.. ile B.. K..'ı yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık C.. G.., işbu suçlara katılmaktan sanıklar T.. G.. ile M.. B.., O.. K..'ı yaralamaktan adıgeçen sanık T.. G..'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (İSTANBUL) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2007 gün ve 126/346 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık Cengiz hakkında mağdur Şenol'u kasten öldürmeye teşebbüs, mağdurlar Hakkı ve Birol’u kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından re’sen temyize tabi olmayan verilen hükümler, 31.12.2007 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, sanığın 08.10.2008, 16.01.2009 ve 09.09.2009 tarihli dilekçeleri ile cezanın onaylanmasına yönelik istemi temyizden vazgeçme olarak kabul edilmekle, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş ve adıgeçen sanık hakkında kurulan hükümler inceleme kapsamı dışında tutulmuştur.

2)Sanık Mehmet hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunduğundan, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin yasal olarak uygulanması olanağının bulunmadığı değerlendirilmiştir.

3)Sanıklar Mehmet ve Tarık hakkında kasten insan öldürmeye teşebbüse yardım etme, mağdur Ogün’ü kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a)Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, birlikte suç işledikleri iddia olunan ve cezalandırılmasına karar verilen sanık Tarık ile beraatine karar verilen sanık Ali arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması;

b)Sanık Tarık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

aa)Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan usulünce açılmış kamu davası bulunmadığı halde,bu suçtan hüküm kurularak CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması,

bb)Kabule göre de; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,