Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4448 K.2012/3551

Sanık ...’in kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına ilişkin hüküm yönünden; yasal süresinde sanık müdafi tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de; sanığın cezaevinden gönderdiği 26.03.2010 tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasına ilişkin istemi, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde kabul edildiğinden, katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... müdafinin; sanık ...’in kasten öldürme, sanık ...’in kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair kurulan hükümler yönünden temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş bulunduğundan, sanık ... müdafinin yetersiz gerekçeye, TCK.nun 50 ve CMK.nun 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen, katılanlar ... ve ... vekilinin suç niteliğine, haksız tahrike ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ...’in kasten öldürme suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ...’in kasten yaralama suçu yönünden;

Dosya içeriği otopsi raporuyla birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 86/2. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, bu suçun takibinin şikayete bağlı olması, maktul tarafından yöntemine uygun yapılmış bir şikayetin bulunmaması karşısında hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 73. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği halde, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,