Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4580 K.2011/939

A.. B..'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık A.. Ü..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2009 gün ve 325/561 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç vasfına ve tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü eski eşi Şerife’nin müşterek çocukları Saniye’yi kendisinin evine bırakmamasına sinirlenen sanığın, Şerife’nin sonradan evlendiği mağdur Atılkan’ın cep telefonuna küfür içerikli mesaj gönderdiği ve ardından da mağdurun görüşme teklifini kabul ederek, mağdurun evinin bulunduğu apartmanın önüne geldiği,

burada apartmandan çıkmak üzere olan mağdura etkili mesafeden etkin araç olan tabanca ile en az 4 el ateş ettiği anlaşılmakla, kurşunların apartmanın kapısının iki yanına isabet etmesi ve mağdurun sakınması neticesinde yara almaması da dikkate alınarak öldürme kastıyla hareket eden sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesi uygulamasında Dairemizin uygulamaları doğrultusunda, olayda mağdurun isabet almaması nedeniyle cezanın en alt sınıra yakın verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini;