Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/5141 K.2012/3161

1.Mağdurlar Cemil ve Salih'in sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, CMK.nun 243. maddesi gereğince katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşıldığından, mağdurların karar başlığında katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2.02.12.2009 tarihli karara karşı Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine ilişkin süre tutum dilekçesinde hakim havalesi bulunmadığı anlaşılmış ise de; dosyanın temyiz süresi içerisinde mahkeme başkanı tarafından imzalanan 09.12.2009 tarihli müzekkereyle, gerekçeli temyiz dilekçesinin hazırlanması için Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi karşısında, temyizin yasal süresi içerisinde yapıldığı kabul edilerek, sanık Sefa hakkında mağdur Salih'i öldürmeye teşebbüs, mağdur Cemil'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suçların vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A)Oluşa, dosya kapsamına ve tarafsız tanık Ali'nin beyanına göre; olay tarihinde saat 00:30 sıralarında mağdurlar Cemil ve Salih'in yanlarında arkadaşları tanık Ali'de olduğu halde gezdikleri sırada kahvehane işleten sanık Sefa'nın mağdur Salih'i arayarak sohbet etmek üzere yanına çağırdığı, mağdurlar ve tanığın hep birlikte sanığın işlettiği kahvehane önüne gittikleri, mağdur Salih ve tanık Ali'nin sanığın yanına gittikleri halde mağdur Cemil'in, sanığın kardeşi ile daha önce yaşadığı problem nedeniyle geride beklemesi üzerine sanığın Cemil'e hitaben “ne haber niye selam sabah vermiyorsun” dediği,

mağdur Cemil'in ise “senin kardeşlerin ağa adamlar size selam vermeye gerek yok” diye karşılık vermesi nedeniyle aralarında sözlü tartışma çıktığı, sanığın üzerinden çıkardığı tabancayı mağdur Cemil'e doğrulttuğu sırada mağdur Salih'in araya girerek “ne yapıyorsun biz buraya sohbet etmeye geldik” dediği ve sanığı sakinleştirmeye çalışarak kolundan tutarak ileri doğru götürdüğü, ancak Sefa'nın tekrar belinden tabancasını çıkarak mağdur Cemil'e doğru ateş etmeye başladığı,

bu sırada araya giren mağdur Salih'in mermi girişine bağlı olarak karın sol ön yüzde ince bağırsak ve kolon perforasyonu nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanarak yere düştüğü, mağdur Cemil'in de müdahalede bulunmak için sanığın üzerine gittiği sırada sanığın iki elde daha mağdur Cemil'e ateş ettiği, bu atışlardan birinin mağdurun sol femur başı üzerine isabet ederek yaralanmasına neden olduğu, mağdur Cemil ile sanığın birlikte yere düşerek boğuştukları sırada Ali'nin sanığın koluna basarak elinden tabancayı aldığı olayda;

a)Sanığın, mağdur Cemil'e yönelik tabanca ile ateşi nedeniyle diğer mağdur yaralandığı halde eylemine devam ederek mağdur Cemil'e ateş etmeye devam etmesi karşısında kastının mağduru öldürmeye yönelik olduğu ancak, mağdur ve tanık Ali'nin müdahalesi sonucu engel sebep nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden kasten yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b)Sanığın mağdur Cemil'e yönelik atışları sırasında mağdurun yanında bulunan ve eylemi engellemeye çalışan diğer mağdur Salih'in de isabet alıp yaralanabileceğini ya da ölebileceğini öngörebilecek durumda olduğu halde, ateş ederek mağduru yaralaması nedeniyle, mağdur Salih'e yönelik eylemin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

B)Tekerrüre esas alınan ilamın Amasra Sulh Ceza Mahkemesinin 13.09.2006 tarihinde kesinleşen 19.07.2006 gün ve 2006/69-113 sayılı 5237 sayılı, TCK.nun 179/3, 50 ve 52. maddeleri gereğince verilen 1.750 TL adli para cezasından ibaret olup 1412 sayılı CYUY.nın 305/son maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 01/02/2011 gün ve 2011/8-16/17 sayılı kararında açıklandığı üzere kesin nitelikteki ilamın tekerrüre esas oluşturmayacağı düşünülmeden sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK 58. madde hükmünün uygulanması,

C)TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

D)Kabule göre de;

a) Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde tekerrür nedeniyle TCK 58/6 madde gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, uygulama maddesinin TCK 53/6 olarak gösterilmesi,

b)Mağdur Cemil'i silahla yaralama suçundan kurulan hükümde suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin TCK 87/3 olarak gösterilmesi,