KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/5489 E., 2012/2798 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Öldürmeye teşebbüs etmek, kasten yaralamak, hakaret, 6136 SKM
- Hüküm
- 1-Sanık ...; TCK (81,35,29,62,53) 3 kez, (6136 sayılı Kanunun 13/1), TCK (62,52/2),63 maddeleri uyarınca; (5 yıl 18 ay hapis cezası), (5 yıl hapis cezası), (5 yıl hapis cezası), (10 ay hapis ve 500 TL apc)- Beraat-Beraat-Beraat
Karar Metni
525 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
2-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı; (TCK.nun 86/2,62,53) maddeleri uyarınca 2 kez (6 ay 20 gün hapis cezası), (6 ay 20 gün hapis cezası- Beraat 3-Sanık ... için; TCK.nun 73/4, CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarları dikkate alınarak müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2-Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçunda mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca verilen düşme kararında, müdafiinin gerekçeye yönelmeyen ve bu nedenle sanığın hukuki yararı bulunmayan temyiz isteminin, CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdurlar ..., ... ve ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanıklar ...,..., ..., ... ve ...’in mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve sanık ... yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’i kasten yaralama, mağdur ...’e hakaret, sanıklar ...,..., ...,
... ve ... hakkında mağdur ...’a hakaret suçlarında elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... ve katılan-sanık ... müdafiinin suçların niteliğine, haksız tahrikin derecesine, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması,
diğer sanıkların hakaret suçlarından mahkum olması gerektiğine vesair nedenlere, katılan-sanıklar ...,..., ..., ... ve ... müdafiinin meşru savunmaya, sanık ...’ın... ve ...’e yönelen eylemlerinden dolayı mahkum olması gerektiğine vesair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile mağdurlar ... ve ...’i kasten yaralama ve ...’e yönelen hakaret suçlarından kurulan beraat hükümleri ve sanıklar ...,..., ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile mağdur ...’a hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B-Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;
a-Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın tabancayla bir kez ateş ederek mağduru sol göğsünden giren ve iç organlarda herhangi bir komplikasyon bırakmayıp sternumun (göğüs kemiğinin) arkasına lokalize olacak ayrıca sol el ikinci parmakta metakarp kırığı ile yaşamsal tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda;
Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl hapis aralığında ceza öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde üst sınıra yakın ceza belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini;
b-Kabule göre de;
TCK.nun 81 ve 29 maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen 7 yıl 9 ay 18 gün hapis cezası üzerinden, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada, “6 yıl 6 ay” yerine “5 yıl 18 ay” hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/5489, K. 2012/2798, 11 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama