Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6233 K.2011/2430

A.. A..'i kasten öldürmekten, M.. A..'i kasten öldürmeye teşebbüsten, A.. A..'i kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar S.. Y.. ile E..

Y..'nın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Emin'in hükümlülüğüne, Sezgin'in öldürme ve öldürmeye teşebbüsten, Emin'in yaralamadan beraatlerine, Sezgin'in yaralama ve izinsiz silah taşımaktan 765 sayılı TCK.nun 102/4-104/2 maddeleri uyarınca zamanaşımı süresi dolmuş olduğundan hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2009 gün ve 92/263 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş,

sanık Emin müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Emin hakkında duruşmalı, sanık Sezgin ile C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Emin hakkında mağdur Ahmet'e yönelik silahlı yaralama suçundan verilen beraat kararını, sanık Sezgin hakkında maktul Ali'ye yönelik kasten öldürme ve mağdur Mustafa'ya yönelik silahlı yaralama suçundan verilen beraat kararları ile mağdur Ahmet'e yönelik silahlı yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının düşmesine ilişkin kararları temyizde hukuki yararları bulunmadığından, sanıklar Emin ve Sezgin müdafiinin, bu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık Emin hakkında maktul Ali'ye yönelik kasten öldürme ve mağdur Mustafa'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet kararları ile sanık Sezgin hakkında maktul Ali'ye yönelik kasten öldürme ve mağdur Mustafa'ya yönelik silahlı yaralama suçundan verilen beraat kararlarına özgü yapılan incelemede;

A) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birinin savunmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

Sanık Emin'in inkara yönelen savunması ve sanıklar müdafiinin, suçların beraat eden sanık Sezgin tarafından işlendiğini belirtmesi karşısında, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyerek, kardeş olan sanıklar Emin ve Sezgin'in aynı müdafiiler ile temsil ettirilerek kamu davasının yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;

B) Karar gerekçesinde sanık Emin hakkında "maktul Ali'yi öldürme eylemi sübut bulmakla" denildikten sonra, "sanık Emin'in maktul Ali'yi öldürme suçunu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir delil elde edilemediğinin" belirtildiği ve kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu ayrıca, yine karar gerekçesinde "sanık Emin'in mağdur Mustafa'yı kasten ve tahrik olmaksızın öldürmeye teşebbüs ettiği" denildikten sonra "sanık Emin'in müdahil Mustafa'yı yaralaması suçlamasında mahkumiyetini gerektirir delil elde edilemediği" belirtilmek suretiyle hem gerekçede ve hem de gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması;

Usule aykırı ve sanıklar Emin ve Sezgin müdafiinin, sanık Emin yönünden duruşmalı inclemedeki ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikli bu nedenle aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

20.04.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık E.. Y.. müdafii Avukat S. E.’ın yokluğunda 21.04.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.