Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6455 K.2011/2232

Adam öldürmek suçundan M.. O.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (ADANA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.07.2009 gün ve 139/190 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkındaki dava dosyasının tüm aramalara rağmen bulunamadığına dair yazı işleri müdürlüğünün 17.03.2010 tarihli tutanağın bulunması, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.10.1991 gün ve 1991/2171-248 sayılı ilamı ile onanan 13.06.1991 tarihli 1991/139 esas ve 1991/190 karar sayılı mahkeme kararının dosya içerisinde bulunması karşısında tebliğnamedeki eksik dosya ile hüküm kurulması yönünden bozma isteyen görüş benimsenmemiştir.

2- 765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezasının belirlenmesi, 765 sayılı TCK.nun uygulanması suretiyle belirlenecek ceza miktarı ile 5237 sayılı Yasanın uygulanması suretiyle belirlenecek ceza miktarının aynı olması halinde de, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 765 sayılı Yasanın 31. maddesine göre daha lehe olması nedeniyle, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğunun kabul edilerek ona göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,