Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6884 K.2011/5510

İ.. İ.. ile T.. İ..'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık H.. Ş..'ün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (NEVŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/05/2008 gün ve 38/180 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlannın sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlannın reddine, Ancak;

Dosya kapsamına göre, kardeş olan mağdurlar İsmail ve Tayfur'la sanık arasında arazi uyuşmazlığından kaynaklanan sorunların bulunduğu, olaydan üç gün önce de taraflar arasında aynı sebeplerle karşılıklı kavganın çıktığı, bu olayla ilgili soruşturmanın devam ettiği, olay günü sanığın köy içindeki bakkal dükkanında bulunan mağdur Tayfur'a sataşarak, olay yerinde ele geçirilen bıçağı çektiği, mağdur Tayfur'un sanığın bu hamlesine karşılık dükkanda bulunan demir çubukla karşılık verdiği, buna rağmen sanığın mağdur Tayfur'u sol koltuk altından bıçakla kesi şeklinde yaraladığı,

bu sırada olay yerine gelen mağdur İsmail'in, sanıkta bıçak olduğunu görerek eline bir odun parçası aldığı, bunun üzerine sanığın emanette kayıtlı bulunan bıçağı yere atıp meydan okuyarak mağdurları tekrar kavgaya davet ettiği, mağdurların üzerine gelmesi üzerine de çıkardığı ve ele geçirilemeyen ikinci bıçakla önce mağdur İsmail'i göbek bölgesinden yaraladığı, mağdur İsmail'in aldığı bu darbeye rağmen sanığın üzerine yürüdüğü, kaçmaya başlayan sanığın bu kez aynı bıçakla mağdur Tayfur'u sol meme bölgesinden yaralayarak suç yerinden uzaklaştığı, mağdur İsmail'in aldığı isabetin herhangi bir iç organ ya da damar yaralanmasına yol açmadığı,

hayati tehlikeye neden olmadığı, mağdur Tayfur'un, göğüs bölgesine aldığı isabetin toraksa nüfuz edip hayati tehlikeye yol açtığı, ancak, iç organ ya da damar yaralanmasına sebebiyet vermediği, koltuk altından aldığı isabetin ise yüzeysel ve kesi niteliğinde olduğu olayda;

Her bir mağdurdaki darbe sayısı ve şiddeti, engel halin bulunmaması, bıçağın her iki mağdura da doğrudan değil, kavga sırasında yere paralel şekilde rastgele havale edilmesi, mağdur Tayfur'a yönelik ilk eylemden sonra elindeki bıçağı yere atan sanığın, mağdurların birlikte üzerine yürümeleri nedeniyle çekip mağdurlara sallaması ve akabinde olay yerinden kaçmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli delillerin bulunmadığı;

bu nedenlerle eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü gerektiği anlaşıldığı halde, sanığın mağdurlara karşı ayrı ayrı kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suçların niteliğinde hataya düşülerek, yazılı biçimde öldürmeye teşebbüs suçlarından hüküm kurulması,